Greta Oto vlinder

Greta Oto is een vlinder uit de familie Nymphalidae. De glasvleugel vlinder leeft in tropische regenwouden in Midden- en Zuid-Amerika. Men vindt ze eindelijk tussen de almaar doorgroeiende struiken en bomen van Amazone. De vlinder kan in korte tijd grote afstanden afleggen. In één etmaal kan de vlinder zo'n 40 km. afleggen, maar gemiddeld leggen ze 12 km. per dag af.  Door zijn doorzichtige vleugels is bijna onzichtbaar als hij vliegt.

De wetenschappers hebben onderzoek gedaan naar de samenstelling van de vleugels van  Greta Oto vlinder. Die vlinder heeft transparante vleugels die het insect zowel tijdens de vlucht als zittend op een plant vrijwel onzichtbaar maken. Een unieke eigenschap van die transparantie is de afwezigheid van schittering door de zon. In tegenstelling tot zelfs ontspiegeld glas zouden de vleugels van de Greta Oto vlinder totaal niet spiegelen.

Wat een kennismaking om weer een kennis te hebben gemaakt met een mede aardbewoner, die na 53 jaar nog nooit eerder heb ontmoet. De eerste kennismaking was het alsof een fee rechtstreeks uit een fabel tevoorschijn kwam.

In Orchideeën Hoeve in het plaatsje Luttelgeest, in provincie Flevoland, waren er twee soorten, ten aanzien van kleur te zien. De bruin oranje met een witte dwars balk over de einde van de grote vleugel en een zwarte rand, kleurig vlinder. In de geconditioneerde kasruimte van de Orchideeën Hoeve vlogen diverse soorten vlinders door elkaar, ook van diverse formaten. Op een vierkante meter was er zeker 1,5 vlinder te zien. De Greta Oto was in grote getallen met twee formaten. Of dat het verschil is tussen de vrouwelijke en mannelijk vlinder is nu nog niet bekend bij mij. De Vlinders komen uit Costa Rica als poppen of rupsen naar Nederland. In de kassen ontwikkelen ze zich verder. Diverse planten in een aparte kas kan je rupsen zien die aan de platen vreten. Hoe lelijk ze nu zijn, hoe mooier ze worden en leven daarna minder dan een maand.

Greta Oto is een kleine soort dat mijn aandacht trok. In het warme lucht vloog het diertje over onzichtbare heuvels en dalen om op een open gesneden sinaasappel te belanden. Tevreden met het opsouperen van de vruchtensap en tegelijkertijd de territorium te verdedigen.  Met de ogen volgen van een Greta Oto is niet gelukt want bij de landing op de oranje paradijs genaamd sinaasappel is de bruine vlinder Greta Oto vervangen door een doorzichtig zwarte vleugels Greta Oto.

Museum Belvédère

Oranjewoud is een dorp in de gemeente Heerenveen, provincie Friesland oostelijk tegen de plaats Heerenveen gelegen. Oranjewoud ligt aan de westzijde van het bosrijke Parkgebied Oranjewoud.

In Prinsewyk vindt je de Museum Belvédère gehuisvest in een moderne rechthoekig gebouw van licht grijs tintelend bakstenen, plat dak en van voet tot enkel hoge beglazing aan de voorkant van het gebouw. Aan de kant van het landgoed Oranjewoud is er verdiepinghoge beglazing aangebracht.

Het gebouw is over een kunstmatig aangelegde vaartje met een lengte van twee kilometers Om toegang te krijgen tot het terrein van de museum mag de bezoekers een aantal stalen voetgangers- / fietsbruggen oversteken. Over een lengte van 10 meter is er een watersproei buizen, net onder de gazongrens overgang vaart, aangebracht. Dit is aan beide kanten van het vaart aangebracht.

Elke buis heeft een eigen toegekende kracht om het water van de ene waterkant naar het midden van de vaart te spuiten. Hierdoor ontstaat er een ritme van handelen en stromend geluid, die de voetganger meeneemt naar de gang naar de museum.

De namiddag dat we naar Museum Belvédère liepen viel er een ijskoude regen gemengd harde wind met in de verte nevel bewolking. De koude en het vroeg donker worden van de namiddagen in een semi waterlandschap maakte dat de kou in de jas en kleding doordrong. De vingers waren tot de boten koud en wrijven van de handen hielpen niet de kou te weerstaan. In de verte lag een licht grijs doosvormig gebouw over drie watermassa’s, met aan de zijkanten en ervoor grasvlakten, stalen frame bruggen met donker houten vlonders voor overspanning van ene kant naar de andere kant van de bruggen.

Het gebouw gaf licht aan de onderkant waar je in de verte de schoenen van de bezoekers konden zien. Bij de entreedeur lopend over de schoonloop mat dacht ik, “ ik weet nu hoe koud het hier buiten is en over een paar seconden ben ik achter die warme glazendeur”. Bij die gedachte werd ik bang dat we niet de kans kregen om op te warmen en dat de museum ging sluiten. En ik was binnen.

Lopend naar de receptie toonde we ons museumkaarten en de entree tot hun schatten was toegestaan.

Museum Joure

Koffie van Douwe Egberts is Koffie gebrand voor de wereld; Douwe Egberts artikelen zijn exclusief bij Blokker verkrijgbaar;

Douwe Egberts coffee roaster and supplier of systems and accessories for the coffee industry

Bij de eerste tentoonstelling ruimte van Museum Joure, komen de onwetende bezoekers achter dat Joure was de stad van Douwe Egberts eerste winkel. Naast koffie kon men ook thee komen. Museum Joure is verspreid over een aantal gebouwen

De ouderlijke huis van Douwe Egberts

In een van de gebouwen van de museum is de ouderlijke woonhuis/ boerderij dat bestaat uit twee woningen onder een kap, te zien.

Museum Joure

Op de plaats waar Douwe Egberts in de 19e eeuw zijn koffie brandde en Keverling zijn koper goot, is nu Museum Joure gevestigd. Het museum onderzoekt de historie (Historisch Werkverband Skarsterlân).  Joure had vroeger een handenarbeid industrie die producten levert aan Nederland en ver daar buiten. Klokkenmaker, metaalbewerker, drukkerij waren tot en met het begin van de jaren tachtig nog in bedrijf.

De klokkenmakerij is een van de mooiste tentoonstelling. De uurwerken zijn simpel en de wijzerplaten weerspiegelen een burgerlijke smaak. De Friese klokkenschilders hadden zo hun standaard tafereeltjes. Sommige klokken gave ook de stand van de maan, de dag van de maand en historische gebeurtenis of een bekende plek weer.

Fries Scheepvaart Museum

Na het gratis kopje thee of koffie kan je in een bepaalde hoek van de Fries Scheepvaart Museum de Wifi verbinding instellen zodat de audio tour in de museum via de mobiele telefoon van start kan gaan.

Geschiedenis

Fries Scheepvaart Museum vertelt de geschiedenis van de fries scheepvaart, de meren, schaatsen over de bevroren ijs, de skûtsjes, de Friese giganten die gouden medailles hebben gewonnen op Olympische Spelen.

Maritieme schilders staan centraal in deze tentoonstelling met prachtige zee taferelen

Huisvesting museum en de achtergrond

Fries Scheepvaart Museum is gehuisvest in een pand waar de heer des huize in welstand verkeerde. De inrichting van de pand is in diverse kamers behouden en lijkt in diverse opzichten aan de inrichting van Paleis het Loo in Apeldoorn maar een gradatie minder. De groene houtenpanelen bij de deurposten In plaatst van wandtapijten zijn wandpanelen met het buitenleven ten tijde van de middeleeuwen te zien. En natuurlijk potreten van het gezin.

Het Weeshuis

Ook het Weeshuis met de weeskinderen, schoenen en kledij van toen zijn te zien. Bij opgravingen zijn houten boten in grachten en sloten opgegraven en met stalen frames zijn de nog houten balken en planken van diverse boomsoorten, die de eeuwen hebben getraceerd en in 2016 nog te zien zijn, met al hun aantastingen

De Elfstedentocht

En dan de hoogte punten van de elfsteden tochten van Sneek, Makkum, Joure Dokum, Leeuwaarden, enz. De winterperiode van 1979, een periode dat 3 meter sneeuw was gevallen, met onbegaanbare wegen. Een videorapportage van een familie die in hun automobiel de straten op gingen en de natuur met de mensen erin verfilmde.

Paleis Het Loo in Apeldoorn

Paardenstallen van het paleis

Paleis Het Loo met de bijgebouwen en tuin is te gigantisch om in een dag te kunnen zien. De paardenstallen met de zadelkamer,  stallen of boxen , de opslag van stro, hooi, mest, voer en vooral de rijtuigen – zo divers qua vorm en materiaal – zijn op zich al uitgebreide bestudering waard. En dan zijn er ook nog de verschillende auto’s, die door de Koninklijke familie zijn gebruikt tot en met het jaar plusminus 2000.

Van de bijgebouwen is het ongeveer een halve kilometer lopen om bij de entree van het paleis zelf te komen. Eenmaal bij de entree van de oprijlaan moeten we keuzes maken om de rest van de dag nuttig in te richten. In de zijvleugels van het paleis , links en rechts van het hoofdgebouw, is een tentoonstelling over de voorvaders van het Koninklijke familie en bij de hoofdentree van Paleis Het Loo begint de tour in het paleis zelf.

Binnen het Paleis Het Loo

Achter de groene voordeur is een tafel gedekt, zoals men bij feestdagen als Kerst zal verwachten. Het servies is betoverend mooi om te zien, evenals de (kunst-) puddingen in de vorm van een in diverse kleuren van de regenboog. 

De schilderijen, die er hangen,  tonen de baby- en kindertijd van generaties van de Koninklijke familie uit vervlogen tijden. Hun leven door de bril van anderen is een leven van regeren en verplichtingen en laat zien hoe dat leven – met het passeren van de jaren – verschillend geïnterpreteerd wordt.

Door de vele bezoekers aan Paleis Het Loo gaat het bezoeken van de diverse ingerichte slaapkamers, babykamers, jacht trofee kamer, banketkamer, langzaam en kijken gebeurt over de vele ruggen van bezoekers. Geduld is een gouden zaak in deze.

Een deel van het Paleis is toegankelijk. De rest wordt tegenwoordig als kantoren gebruikt  door diverse bedrijven. De inrichting die toegankelijk is, is opgesteld voor bezoekers om er naar te kijken. Het paleis verwerkt veel dagbezoekers en  bescherming van de museum stukken die nu eeuwen oud zijn vergt uit de box denken van de beheerders, want de bezoekers lopen op tapijtstukken, raken gordijnen aan die decennia oud zijn.

Gala foto ergens op een tafel

Er zijn foto’s te zien van galapartijen, die de krant nooit hebben gehaald. Foto’s ook van hoogwaardigheidsbekleders – al dan  niet van Koninklijke bloede, die een andere gebruiken, etiquette hanteren dan in het Westen gebruikelijk is.

Een gala foto ergens op een tafel geeft een hoge en grote zaal weer, vol gehangen met gouden en zilver, lichtgele,  gedrapeerde overgordijnen en vitrages. In de ruimte zijn hoogwaardigheidsbekleders aan diverse ronde tafels. De tafels zijn koninklijk versierd. Met erboven hangende Koninklijke gouden chandeliers. Aan een van die tafels zit een gezelschap van 9 uitgenodigde hoge heren , geen dames. Iedereen kijkt een kant uit.  Het is niet op de foto te zien waar ze naartoe keken. In het midden van de foto zit een genodigde met zijn elleboog op tafel, zijn hoofd steunend. In al dat grootheid, entourage, splendor was het elleboog op tafel een vreemd gezicht. Daar zat iemand die zich thuis voelde.